W powszechnym przekonaniu dzieci mają duże zdolności do opanowywania w krótkim czasie języków obcych. Zapomina się jednak, że ma to miejsce przede wszystkim w sytuacjach, w których dziecko znajduje się w obcojęzycznym otoczeniu, gdy korzystanie z języka jest konieczne dla normalnego życia. Przy nauce języka obcego w warunkach przedszkola, szkoły czy kursu językowego postępy są znacznie mniejsze. Zazwyczaj, nawet po kilku latach nauki w okresie przedszkola i pierwszych klas szkoły podstawowej, dzieci znają podstawowe słówka, rozumieją proste wypowiedzi, potrafią wyrecytować kilka rymowanek, ale nie potrafią się porozumieć i poprawnie wypowiadać pełnymi zdaniami. Oczekuje się, słusznie zresztą, że są to podstawy, dzięki którym w późniejszym okresie łatwiej będzie im się czegoś więcej nauczyć. Tworząc metodę mamy na celu uzyskanie widocznych efektów nauki już u małych dzieci.

W nauczaniu języków obcych dzieci można wyróżnić dwa odmienne podejścia. Przy pierwszym, bardziej tradycyjnym, podstawową formą zajęć jest uczenie się znaczenia słówek i zasad gramatycznych, głównie w oparciu o samodzielną pracę pamięciową i pisemne ćwiczenia. Z drugiej strony mamy kursy oparte na zabawie z wykorzystaniem narzędzi audiowizualnych i materiałów o charakterze manualnym - wycinanek, kolorowanek itp. Dzieci uczą się zabaw z wykorzystaniem elementów języka obcego, piosenek i wierszyków.

Oba podejścia mają swoje dobre i złe strony. Pierwsze daje solidne teoretyczne podstawy znajomości języka, jest jednak mało praktyczne i często prowadzi do zniechęcenia małych kursantów. Z kolei drugi sprawia, że dzieci chętnie biorą udział w zajęciach, ale stosunkowo mało są w stanie się nauczyć.

Założeniem metody jest wykorzystanie dobrych stron obu podejść z ominięciem ich wad. Dodatkowo oparliśmy ją na formie ustnej, w której przez większość zajęć nauczyciel i dzieci wypowiadają się na zmianę, używając pełnych, dobrze zbudowanych zdań języka angielskiego. Szybkie tempo i energiczny styl prowadzenia lekcji pozwala dłużej utrzymać uwagę i koncentrację dzieci. Wykorzystanie przede wszystkim języka mówionego sprawie, że z jednej strony nauka nabiera bardziej praktycznego charakteru, a z drugiej pozwala prowadzić zajęcia z dziećmi, które jeszcze nie potrafią czytać ani pisać. Materiał kursu oraz dodatkowe elementy zajęć są tak dobrane, żeby przy maksymalnej korzyści dydaktycznej nie zamęczyć dzieci i żeby chętnie w zajęciach uczestniczyły.